CZY WIESZ KTO I KIEDY ODKRYŁ WITAMINĘ C?

Masowe zachorowania na statkach wykańczały żeglarzy, pomimo że już pod koniec XVI w. Zauważono, że owoce cytrusowe zapobiegają szkorbutowi. Jednak dopiero w 1747 r. James Lind wykonał pierwszy test kliniczny: podzielił marynarzy cierpiących na szkorbut na sześć grup i każdej podawał inne substancje, wykazując w ten sposób, że tylko grupa, która otrzymała duże ilości owoców cytrusowych powróciła do zdrowia. Do wyizolowania witaminy C doszło dopiero w 1928 roku przez węgierskiego lekarza Alberta Szent Győrgyi, który za swoje dokonania, 9 lat później, otrzymał Nagrodę Nobla.

Większość z nas słyszała o witaminie C. To właśnie dzięki niej uświadomiono sobie ogromne znaczenie witamin dla zdrowia, a niekiedy nawet życia człowieka. Większości kojarzy się z leczeniem przeziębienia, kataru, grypy. Z pewnością zwiększone dawki witaminy C ułatwiają szybki powrót do zdrowia. Dlaczego witamina nie zadziałała we wszystkich przypadkach? Może błąd polegał na zbyt małych dawkach? A może istnieje jakiś katalizator, bez którego witamina C nie ma oczekiwanego działania?

Amerykanin Linus Carl Pauling, profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Barbara, dwukrotny laureat Nagrody Nobla, u którego w wieku 60 lat zdiagnozowano nowotwór jelita grubego skutecznie wspomagał leczenie swojej choroby mega dawkami witaminy C. Doktor Pauling twierdził, że witamina C jest niezbędna do prawidłowego przebiegu procesów fagocytozy (pochłaniania drobnoustrojów chorobotwórczych przez białe krwinki).

Kolejne badania założonego przez profesora Paulinga Instytutu pokazały, że wątroby ludzi, ssaków naczelnych i świnki morskiej nie mają zdolności wytwarzania kwasu askorbinowego, gdyż mamy uszkodzony gen odpowiedzialny za syntezę aktywnej proteiny enzymowej. Blokuje to przetwarzanie cukrów w witaminę C. Dodatkowo, wątroba człowieka nie magazynuje witaminy C.

Odkrył, że wątroby wszystkich zwierząt wytwarzają optymalną ilość kwasu askorbinowego (witaminy C), zmienną w zależności od:

- masy ciała,

- wysiłku fizycznego,

- napięcia psychicznego zwierzęcia

- stanu zdrowia.

Na przykład koza o wadze 40 kg wytwarza na swój użytek w trakcie spoczynku 1300 mg witaminy C, natomiast w stresie aż 7600 mg!

Laureat dwóch Nagród Nobla, prof. Linus Pauling, niezasłużenie i bezpodstawnie przez całe dziesięciolecia znosił z ogromną cierpliwością ataki z powodu entuzjastycznych poglądów na temat działania witaminy C w organizmie.

XX wiek przyniósł wielkie odkrycia. W roku 1928 Szent Gyorgy wyizolował z kory nadnerczy, potem z papryki, a następnie z pomarańczy i kapusty substancję, której brak odpowiedzialny był za te nieszczęścia, Kazimierz Funk (Polak) nazwał ją witaminą, a w roku 1933 w Szwajcarii Tadeusz Reichstein (Szwajcar, polskiego pochodzenia) zsyntetyzował witaminę C. Był to olbrzymi krok na przód w kierunku zdrowia ludzkości. Niektórzy uważają nawet, że to najważniejszy wynalazek XX wieku. W 1937 roku Albert Szent-Gyorgyi uhonorowany został Nagrodą Nobla w dziedzinie medycyny i fizjologii.

Wyprodukowano bowiem wygodną do spożycia formę - proszek, a dalej tabletki

W 2004 roku został wprowadzona na rynek  LIPOSOMALNA WITAMINA C – MEGA WSPARCIE ORGANIZMU I OCHRONA ŻOŁĄDKA. Ma ona  wysoką biodostępność, dzięki czemu z powodzeniem zastępuje dożylne formy podawania witaminy C. Jest łagodna dla żołądka i w dużych dawkach dociera do komórek, które jej najbardziej potrzebują.

Podsumowując Wit C:

Przede wszystkim wspiera funkcjonowanie komórek odpornościowych, powstrzymując ataki patogenów i wolnych rodników w okresach obniżonej odporności.

Ma potężne działanie antyhistaminowe i redukujące stan zapalny związany z przeziębieniem, gorączką, grypą i alergiami.

Witamina C odgrywa również ważną rolę w produkcji kolagenu, który jest głównym składnikiem więzadeł, kości, tarcz, ścięgien i skóry. Wykazano, że duża jej dawka poprawia proces gojenia się oparzeń, ran, zwichnięć i złamań kości.

Jest również niezwykle ważna w utrzymaniu zdrowia oczu, ponieważ wielu ekspertów uważa, że zaledwie 1000 mg witaminy C może zatrzymać proces rozwoju zaćmy.

Witamina C ma silne właściwości przeciwutleniające, które chronią komórki przed stresem oksydacyjnym. Pomaga stymulować pracę układu immunologicznego do walki z rakiem.

Działa niczym substancja chemioterapeutyczna, która niszczy tworzenie się komórek nowotworowych.